وسيله‌ى خداوند ايجاد شده بود تا مردم را در نبود موسي بيازمايد . پس فتنه‌اي كه در آيه 155 سوره اعراف بيان شده است به معناي گمراهي نيست بلكه به معناي آزمون است . خداوند به موسي وحي فرمود كه اين مطلب را به بني اسرائيل نگويد ، چرا كه آنان كم‌خرد هستند و فهمي اندك دارند و ممكن است باعث فضاحت و خواري شوند . « 1 » عباس بن حماد انصاري روايت نموده كه امام صادق عليه السّلام فرموده‌اند : « حزيران » ماهي است كه با نفرين موسي ، سيصد هزار نفر در يك شبانه روز از دنيا رفتند . « 2 » در تفسير امام عسگري عليه السّلام آمده است : تفسير آيه « وَ إِذْ واعَدْنا مُوسى أَرْبَعِينَ لَيْلَةً ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَنْتُمْ ظالِمُونَ » چنين است : موسي سى روز را به روزه‌داري سپري كرده بود و هنگام افطار روز سيام دندان‌هايش را مسواك مىزد كه خداوند به او وحي فرمود : بوي دهان روزه‌دار در نزد من از بوي مشك خوشبوتر است . بهتر است ده روز ديگر را نيز به روزه داري سپري كني . از سويي سامري گوساله‌اي را آراست و با صدايي كه از گوساله شنيده مىشد مردم گمراه شدند و گفتند : همانگونه كه خداوند از ميان درختي با موسي سخن گفت اينك خداوند با ما نيز از ميان گوساله‌اي سخن مىگويد . چندي پس از آن موسي به ميان قومش بازگشت . موسي به اذن خدا با گوساله سخن گفت و از او پرسيد : آيا خداوند در تو صدا ايجاد كرد تا با مردم سخن گويي ؟ گوساله گفت : هرگز چنين نيست بلكه سامري حيله‌گرانه يكي از پيروانش را در ميان گوساله نهاد و او از پشت گوساله با مردم سخن مىگفت كه اين گوساله خداى شما و موسي است . در اين هنگام خداوند به موسي وحي فرمود كه بني اسرائيل به دليل درود نفرستادن بر محمد و آل او ، گوساله پرستى پست گرديدند .

--> ( 1 ) . بحار الانوار ج 13 ص 224 و 225 . ( 2 ) . مهج الدعوات ص 309 .